yup lumabas ako bilang guest sa rockedradio kanina over nu107. ganun pala itsura ng radio station. isang oras yung radio show pinag usapan namin pulitika at showbiz and i was giving insights on the political scene sa probinsya. pag on air ka pala yung isang oras parang sampung minuto lang. nothing fancy. yung mga guests, tao lang din. yung dj, kala mo pagkalaki-laking mama pero mas matangkad pa ko. hindi ko pala ganun kakilala yung radio as a medium. kelangan mong maranasan para maintindihan.

dati nung may kotse pa ko araw-araw akong nakatutok sa radyo at pakiramdam ko napaka insignificant ko compared sa mga dj’s na lagi mong naririnig. kasi yung mga nagsasalita sa radyo madaling maka kuha ng sympathy sa listeners. kung may caller na tanga, or kung suddenly biglang may brilliant na sasabihin ang dj pagdating mo sa opisina ikukwento mo na yun or i-kuquote mo sila.

kanina habang andun ako inisip ko yung mga listeners na kunyari ako yun. ansakit sa ulo pala pag ganun. kasi kelangan kong pag-isipan lahat ng sasabihin ko kasi alam kong konting mali ko lang kakalat na sa emails yun, or may ba-blog about it. ngayon ko lang truly na grasp yung power ng radio media. siraan ko lang yung kung sino sira na. tsismisan na yun. pero pwede ko rin purihin ng todo yung gusto ko at maraming maniniwala.

mukhang mas ako pa yata ang natuto sa experience na yun kanina kaysa mga listeners. instant media education phd ang nakuha ko. at masay ako kasi kahit papano nangyari to, na nagsalita ako sa radyo. parang anlayo na narating ko.. dati nagpapakain lang ako ng baboy sa backyard namin sa surigao. at panay paksiw ang ulam namin. parang gusto kong tawagan si inay at sabihing, inay, nagtagumpay ako sa pakikipagsapalaran sa maynila!

sa mga nakinig kanina, salamat! sana may natutunan kayo.

punta kayo dito for the recap and to react: rockedradio.com

——————————–

nung sabado nanood kami ng tulad ng dati ng the dawn. ang galing. bilis habulin nyo nasa megamall pa hanggang next week.
——————————–

impak sa sobrang galing naenganyo kaming gumawa ng podcast. nung kabataan kasi namin nauso rin ang banda-banda. eh nakataon na kasama kong nanood sila jonas at markku na may banda simula pa nung high school. suntok sa buwan na ang gumawa ng pelikula mala tulad ng dati, kaya we settled for the next best thing: a podcast.

visit http://www.pisay96.net/  para marinig nyo.

pasensya na kung medyo marami kaming pag-uusapan about our batch pero kasi batch site yun so ganun. pero pero we will not limit ourselves to topics na ang batch lang namin ang nakaka alam. daan parin kayo baka may mapulot kayo or baka may gusto kayong malaman na chismis about a batchmate of ours.

»read more from "radyo, tulad ng dati, podcast"

may kaibigan akong nagigising ng maaga para pumunta ng dangwa sa manila tapos bibili ng bulaklak tapos ihahatid sa mahal nya na nakatira sa quezon city. yan ang magandang good morning para sa isang taong nakatira sa pasig.

may kaibigan naman akong nagigising ng maaga para maagang makapasok sa opisina at para maaga ring makauwi sa hapon tapos susunduin nya yung mahal nya para maihatid sa paranaque pag gabi. yan ang magandang good evening para sa isang taong taga fairview.

tapos tinanong mo ko, kung bakit hindi ko ginagawa to. mga munting bagay na nagpapangiti sa nililigawan mo.

kanya-kanyang paraan yan. ang sa akin naman, hindi ako ganun ka die hard sa hands-on ligawan. hindi ako naniniwala sa ligaw. dun ako sa sparks. instant attraction.

mas pinagtutuunan ko ng pansin yung personal development ko, as a man for others, and as a man for myself. hinahanda ko ang sarili ko para sa mamahalin ko habambuhay, para pag dumating sya, alam kong worthy ako sa paningin nya. kasi buo yung katauhan ko. kasi kahit papano may character akong ipapakita. hindi ako pwede sa doe-eyed pacute, effort na sa akin magsinungaling.

ayoko ng babaeng tumatambling sa rosas o natutunaw sa chocolate. gusto ko ng babaeng independent at strong-willed. hindi naman sa puntong wala ng puso. gusto ng babaeng matalino at alam ang gusto. gusto ko ng babaeng hindi naniniwala sa ligaw.

gusto ko kang-kang agad. nasa panahon na tayo na hindi na dapat binibigyan ng malisya o makamundong bahid ang pagtatalik. para sa akin, kung pareho kayong hubad wala na kayong maitatago. katotohanan na ang lahat. sa experience ko, we are most honest right after sex.

pero ayoko naman ng manyak. may favorite movie din naman ako. at favorite color. pwede natin pag-usapan yun.

naku anlayo na naman ng narating ng makating dila ko. pasensya ka na. pasensya narin kung di ko kayang gumising ng maaga para mabigyan ka ng rosas mula sa dangwa, hindi ako mahilig mag good morning. pasensya na rin kung di kita hinahatid sa gabi, hindi rin ako mahilig mag good evening.

pasensya na rin, pero hindi ko ihihingi ng pasensya ang pagkatao ko. hinubog ko kasi ang sarili ko para sa yo. para hindi lang good morning o good evening ang makukuha mo, kundi good life.

»read more from "ligawan"

alas dos na yata ng hapon nung magising ako sa ingay ng mga kapitbahay, basag tonsils kakasigaw para kay paquiao. tamang-tama round 7 ang naabutan ko. syempre alam nyo na lahat kung ano kasunod.

hindi ko mapigilan ngumiti ng marinig ko na ang after interview. bukod sa napaka refreshing sa mata na wala si chavit at FG sa likod nya, hindi ko inakala na masasabi nya yun. tinanong sya ni chino trinidad kung ano masasabi nya sa mga naninira sa kanya, lalo na sa pagtakbo nya sa pulitika. sabi nya, sana, magpakapalit nalang tayo ng puso. mahirap nga naman ipaliwanag ang malasakit para bayan.

nung araw na nabuksan ang mga mata ko sa tunay na sitwasyon ng lipunan, napipi rin ako, at kinapos sa akmang mga salita, para maipaliwanag kung bakit ako lumuluha sa kawalan ng pagkakataon ng karamihan na mamuhay na marangal. kung bakit ako nagagalit sa hustisyang hindi pantay ang turing sa lahat. kung bakit pilit kong binabangon sa munting mga paraan ang karangalan ng bayan na matagal nang natuyo, daig pa ang mga babolgum na nakadikit sa mga lansangan.

sa araw na yun, totoong naging bayani ko si pacman.

oo bobo naman talaga sya kasi wala syang pinag aralan. di tulad nating high flying na may degree sa electronics and communications engg, major in digital signal processing mula sa UP Diliman. ang sarap pagtawanan ng bobo. ang sarap alipustahin ang kabobohan ng iba. ang sarap pagtawanan ng mga taong kahit maligo man sa ginto alam mong lumaki talaga sa kahirapan. ang sarap tapakan ng mga taong mali mag pronounce at kulelat sa grammar. oo malamang may magaling syang speech writer at tinuro lahat sa kanya yun. malamang strategy nila yun para swak sa airtime. at kung anu-ano pang mga bagay na tayong matatalino lang ang makakaisip.

pero kasi ang malinis na puso ay walang itinatago. mangingibabaw lagi ang katotohanan. at sincere ang mga mata. at kung yan ang basehan ng karangalan, dun ako papanig sa mga bobo. ang sandata ng mga bobo ay katotohanan. at yun ang nakita ko kay pacman. sinseredad at katotohanan.
naisip ko, sadyang tinadhana na sa seventh round ako magising ng hapong yun. para marinig ko yung bahagi ng speech na yun. kasimpleng paliwanag. sana nga magkapalit nalang tayo ng puso. panalo.

—————————-

kung papipiliin ako kay darlene custodio o manny paquiao, dun ako kay darlene custodio. pareho silang may merits. mas marami nga lang kay darlene. taena wag na tayong mag lider-lideran at magpagalingan sa pakikipagtunggali sa pulitika. inuman nalang!

»read more from "pacman the man"

madalas kapag may kainuman akong babae, lagi akong tinatanong kung ano daw ang mga senyales ng mga lalaki kung nais nilang makipagtalik sa isang babae.

hmm teka muna wag muna itaas ang kaliwang kilay miss minchin. pasensya na, panahon na kasi ngayon ng makabagong pilipino. hindi na kami kulong sa pag-iisip na kung may gustong makipagtalik sa yo eh papayag ka na dapat. pwede nyo rin gamitin to para maka-iwas sa mga manyakis na apat na anak sa iba’t-ibang babae.

pero sige na nga. pg-13 tayo. ano sensyales ng mga lalaki kung nais nilang pag-alayan ng mabubuting gawa sa pang romantikong aspeto ang isang babae. ewan ko nga ba kung bakit kelangan pang itanong to. kung pinagkakalat nyo na kayo ay matatalino at maalindog na mga babae dapat kayo nagsusulat neto.

pero pramis miss minchin, hindi ako magkukwento ng details. alam mo na yun.

una. madalas nakatingin sa labi. common knowledge na kung bakit naimbento ang lipstick. kaya mga ineng iwasan ang madalas na pagdila sa labi.

pangalawa. madalas nakatingin sa dila. kaya mga ineng, wag mandidila. iwasan ang pagkain ng ice cream cones.

pangatlo. nakatingin sa boobs, bagsak ang baba. pag patak ng trese, alam na naming hindi lang pang-baby yan.

pang-apat. panay hawak sa bewang. kaya maraming gusto ng sweet dance sa prom. ang hirap magsayaw nung prom.

panglima. teka. tinatamad na kong maglista.

minsan tinanong ako, kung ganun daw, ano na pinagkaiba ng pag-ibig sa kalibugan? ang lungkot naman kung hindi ka nalilibugan sa mahal mo sa buhay. hahay. ang isang tao kapag umaandar ang libog, by parts lang nakikita ang isang babae. boobs lang. labi lang. binti lang. pwet lang. by parts. alam ko hindi nyo naman talaga gusto malaman ang mga senyales kung gusto kayong kangkangin. ang isang tao pag nagmahal, kabuuan ang nakikita. lahat ng labis, lahat ng kulang.. lahat yun kaaya-aya.

hindi ako basta manyak. manyak ako para sa bayan. kung nagkaisa lang lahat ng manyak para sa bayan e di sana wala ng mga pangakong napako as pulitika.

miss minchin, ganda ng ngiti nyo ah. pakitanggal nga ng salamin mo, may gusto akong makita.

»read more from "kindat"

mapanghi na ang mga dingding ng dumaan ako sa madilim na kalyeng yun papuntang ayala station ng mrt. pinaghalong ihi ng mga taenang driver ng motorsiklo, taxi, jeep, bus at mga nagtitinda ng kakainin at yosi. mabilis akong naglalakad nun para maabutan pang bukas ang paid lavatory sa 2nd floor ng glorietta 4. taena kasi, kumukulo ang sikmura ko sa nakaing mango crepe. malas lang, may problema ako sa amoy mapanghi. may direct line trigger yun sa pantog ko na maihi.

oo alam ko pagsubok lahat to pero wala naman sanang ganyanan, lord.

mala-monggong pawis na ang namumuo sa kilay ko at kasya na hinlalaki sa butas ng ilong ko ng marating ko ang station, matapos kong akyatin ng pa-ekis ekis ang taenang hagdanan yan. kinulang daw kasi ng pondo pang escalator.

taenang pagdurusa to, pati problemang pampulitika nung panahon pa ni ramos naalala ko.

bag inspection. matandang mabagal maglakad at tititgil bigla sa gitna. salesman na nagtutulak ng kariton. isang milyong tao sa loob ng mall. animoy mga langgam na di alam ang patutunguhan. kelangan ko ng kapangyarihan ni moses. mahati sana sa gitna ang lawang ito ng sangkatauhan papuntang paid lavatory sa 2nd floor ng glorietta 4.

ang dating sampu naging kinse. may limang piso ka sir? keep the change sweetheart. tatlong cubicle lang. apat kaming naghihintay.

bakit ganun no? kung kelan ka nagmamadali parang lahat bumabagal? tapos kung kelan gusto mong bumagal eh tsaka parang ambilis?

siguro kasi pag nakukuha mo na yung gusto mo nasususpend yung concept mo of time. nakakalimutan mo na umiikot ang mundo. eh hindi ka si kris aquino kaya walang pakialam ang tao sa yo.

sa araw na yun minahal ko si bayani fernando. ang katapat ng mapanghing dingding na yun, isandaang mga driver ng motorsiklo, taxi, jeep, bus at mga nagtitinda ng kakainin at yosi na nakangiti. malas ko lang at pinalaki akong masunurin sa batas.

»read more from "bilis"