ok then kami nag party. yo to the break of dawn. pagkatapos nun umuwi ako ng bahay then natulog ako maghapon. and you know, ako’y ginising, and talagang na shock, coz nag ring ang aking fone, kaninang two o clock.

hehe. trip lang. hindi ko na kasi matandaan kung kelan ako huling hiningan ng landline phone number. nakakamiss din no? yung telebabad na gumugulong ka sa kama at nakataas ang paa at naka pulupot sa wire. nakakamiss makarinig ng dial tone. tsaka yung ring na kasing lakas ng bell sa school.

tsaka yung dial na bilog. medyo masakit sa daliri pag nag dial. tsaka yung handset kayang pumatay ng kambing sa isang hampas. matagal narin akong di nakakita ng handset na ganun. minsan nakakita ako ng handset sa tiendesitas, kasama ng mga antiques for sale. di ko na binili kasi baka may sumpa.

naalala ko lang yung telepono kasi kanina nakapanood ako sa wakas ng tv ulit at napunta ako sa peborit channel ko yung pinoy box office tapos tumawag yung bida sa phone. walalang.

tapos naalala ko si andrewe. sa mga kabatch ko dito, sigurado lahat tayo alam ang kantang yan. kaya one more time!

so i got my wireless telephone ang sabi ko.. hello. sumagot sya hey andrew can i ask you can you go? ang sabi ko ana, go where? ang sabi nya, come over here. andrew let’s eat some pizza and andrew let’s drink some beer!

siguro may tatlong anak na si ana ngayon.

»read more from "eight oh one sixty seven twenty two."

pangarap ko din dating umupo sa high chair sa gitna ng set ng eat bulaga habang kumakanta ako. tapos susulpot bigla si kristine hermosa sa likod tapos kunyari magugulat ako. tapos susulpot nanay at tatay ko, mga kababata ko, mag pophone patch yung auntie ko sa ireland, tito ko sa saudi at pinsan ko sa dubai. tapos hindi ko na matatapos yung kanta kasi iiyak nalang ako at mag bo blow ng cake na hawak ni willie revillame.

inisip ko rin kanina na mag trabaho nalang at rumaket tapos mga bandang alas onse ng gabi sasandal na ko sa pintuan at mag slide pababa at titingin sa kisame hihingi ng kasagutan sa kahirapan.

pangarap ko din dati na magkakaroon ako ng surprise party yung tipong mawawala lahat ng kaibigan at pamilya ko tapos yun pala nag aabang lang sila sa bahay tapos may surprise party.. kaya lang syempre pano sila magkakasya dito sa bahay ko sa pembo eh yung roomate ko palang dati kalahating elepante laki nun

pangarap ko din na magkaroon ng birthday concert sa folk arts theater at lumalabas na ugat sa leeg ng mga fans ko kakasigaw.

pero ngayong 29 na ko, isa nalang pangarap ko: kapayapaan.

kapayapaan sa puso at isipan.

happy birthday joeyboy! mabuhay ka.

»read more from "birthday ko ngayon"

mga three years ago tumindi ang pangarap kong maging boyfriend ni kristine hermosa kaya hindi na ko nagdalawang isip na sumali sa fitness first. hanggang sa naharass ako sa sauna ng isang machong pinuri ang napaganda ko daw na “color” ng balat. wadapak.

tapos tumindi rin ang paniniwala ko na makakasama ako sa first batch ng pinoy big brother mataposakong makakitang sex videos ng mga big brother sa ibang bansa. nagbayad ako ng P7k para 10 sessions with a trainer, at dagdag pa na P7k sa food supplements para maging matsu. kasabayan ko lang noon si zanjoe marudo sa fitness sa fort at noon pa man ahay gusto ko na syang papakin mga tita! sa kasamaang palad hindi ko talaga matigilang bisyo ko noon na nandidila ng mga keps ng kung sinu-sino kaya ayun nagka infectious diarrhea ako at sa loob ng dalawang araw, nawalang parang bula ang noo’y namumuo ko ng mga muscles..

last year naisip kong mas mura pala kung bibili nalang ako ng sariling gym equipment at eto na masikip na ang posh home ko sa posh pembo because of my bench press, you know. kanina muntik na kong matapilok taena sagabal na sa buhay ko tong walang silbing equipment na to. hindi naman ako yayaman dito. huli ko syang nagamit nung bandang march pa. eto, binabahayan na ng gagamba.

wala naman daw sa tikas ng tindig at tigas ng abs ang kamatsuhan. nagbago na ang ibig sabihin neto. ang totoong matsu, ay yung matibay ang paninindigan, panahon na ng kamatsuhan ng pagkatao.

hehe palusot lang kasi taena kahit anong tambling gawin ko sa gym at push up sa bahay, hindi talaga umeepek. paker. ang dami ko ng nabiling food supplement. bumili pa ko ng gloves mula sa pakistan. binitbit ko pa ang plates na tig 20 pounds mula market-market hanggang bahay. taena.

kelangan lang daw ng proof na minsan naging macho ka. yan ang akin. aba, parang member lang ng 300 ah. yemen.

———-

salamat kay edzel na kumuha ng pic ko.

»read more from "hobby: gymming"

Minsan ika’y nag-iisa, walang makasama ‘Di malaman sa’n tutungo. Naghahanap, nag-iisip kung sa’n babaling Dito sa mundong mapaglaro. At tuwing ika’y nalulumbay, ‘di makakita Nais mo ay may makasama. Sa ‘yong lungkot, akala mo ika’y nag-iisa Narito ako’t kapiling ka. Kung nais mo, ika’y lumuha, Ako’y makikinig sa bawat salita. Kapag umuulan, bumubuhos ang langit sa ‘yong mga mata. Kapag mayroong unos ay aagos ang luha ngunit ‘di ka mag-iisa, kaibigan. Ako’y naririto naghihintay lamang sa `yo. tumawag ka’t ako ay tatakbo sa piling mo. Kaibigan. (tag-ulan, after image)
———-

narinig ko sa radyo kanina. nasenti ako bigla. ang lungkot kasi magmaneho mag isa ng ala una ng madaling araw sa buendia. gusto kong sagasaan yung mga pokpok na labas na kaluluwa sa kakabukaka sa kanto ng makati ave at paseo de roxas. naalala ko yung una kong narinig tong kantang to. high school ako nun kasabay ko mga dormers sa pisay at langit na sa amin ang kumain ng pancit canton na hinalo sa palanggana na pinaglabhan ni baloloy ng medyas.

ayaw ko man sukatin pero mas malupit ang samahan ng magkakaibigan na hindi bumitaw sa pinakamahirap na sitwasyon ng buhay. kaya para sa inyo mga mare at pare ko, isang case ng red horse tayo!

»read more from "kaibigan"

may mga araw talagang hindi swak ang mga bagay-bagay. yung simula palang paggising mo palpak na. mauuntog ka sa head board ng kama, maiipit ka sa pintuan ng cr, tatae ka tapos mawawalan ng tubig, habang nagsisipilyo. tukneneng. hindi maganda sa senses ang pinag halong anghang ng toothpaste at acrid smell ng jebs.

tapos makakatulog ka sa opis at magigising kasi napa utot ka ng medyo malakas, sasabayan pa ng power amoy dala ng inalmusal mong pork and beans. hindi maganda ang pakiramdam ng tititigan ka ng bente katao na nagpupumigil tumawa. taena yung isa nagkunyari pang makati ang ilong.

tapos taena pag tatae ka sa opis sinabayan mo yung ingay ng hand dryer para di mahalata na bumwelta ka ng kasalanan tapos biglang titigil ang hand dryer, hihiritan ka pa ng dude, hindi ka nakasabay. bwakalabits. dali-dali mong habulin ng pag flush.

hay naku. yan yung mga panahon na maghahanap ka ng pintuan para mag slide pababa at bubulong ng “bahket? bahkeeet akoh?” sa kisame..

pag sinimulan mo daw ang araw mo ng bad vibes, dadalhin mo na to buong araw. malas mo pa kung di ka nakatulog, dadalhin mo pa sa susunod. kaya siguro dapat simulan natin ang araw sa masasayang bagay. munting ngiti sa sarili. inom ng malamig na juice. o tamang init na kape.

simula bukas, ngingiti na ko pagka gising. sabayan nyo ko, para marami-rami tayong nakangiti bukas ng umaga. wala lang, trip ko lang maging masaya. kasi kanina nakasabog ako ng adaptor sa opis, sinaksak ko sa 220 ang 110 na device. hindi kami makaka run ng test. sshh wag kayo maingay, bukas pa malalaman ni boss.

»read more from "good vibes"